oma Bollegraf-Roring
Het Tropenmuseum presenteert een permanente tentoonstelling over driehonderdvijftig jaar Nederlands kolonialisme in Indixeb. Nederlands-Indixeb, Oost-Indixeb, Indixeb en de Oost zijn namen voor Indonesixeb in de tijd van de Nederlandse overheersing. Ook de poxebtische namen Rijk van Insulinde en Gordel van Smaragd werden gebruikt.
Het begon met de Verenigde Oost-Indische Compagnie. De VOC stichtte en veroverde in de zeventiende eeuw handelsplaatsen aan de kusten van de Indonesische eilanden om geld te verdienen in de specerijenhandel. Vanaf de negentiende eeuw ging de Nederlandse staat het hele eilandenrijk besturen. De opstanden van Indonesixebrs tegen die machtsuitbreiding werden vaak bloedig neergeslagen. Vanaf het begin van de twintigste eeuw groeide onder de Indonesixebrs het streven naar onafhankelijkheid en kort na de Tweede Wereldoorlog eindigde de koloniale overheersing. Nederlands-Indixeb werd de onafhankelijke staat Republik Indonesia. In 1963 werd Nederlands Nieuw-Guinea daar een deel van onder de naam Irian Jaya.
Het Tropenmuseum beschikt over een uitgebreide collectie Indonesisch textiel.
Deze collectie vertelt over het land, de mensen die er wonen, hun kunstzinnigheid en hun internationale contacten. De relatie met India en China gaat 2000 jaar terug en de invloed van de Arabische wereld en Europa is merkbaar vanaf de 15de en 16de eeuw. Alles is terug te vinden in de versiering van Indonesisch textiel: de religieuze motieven uit de hindoexefstische wereld, mythische dierfiguren uit China, kalligrafie uit Arabische culturen en art nouveau motieven uit Europa.
Bron: Tropenmuseum, Amsterdam
Misschien had ik er alleen naartoe moeten gaan zodat ik mij kon focussen op allerlei bijschriften want ik vond zo op het eerste gezicht de Nederlands-Indie afdeling in het TropenMuseum niet erg indrukwekkend. Of komt dit omdat ik vooral op zoek ben naar verhalen van mijn eigen familie in Noord-Celebes. Ik ga het desondanks inderdaad een keer alleen bekijken en lezen.
Wat ik ook vreemd vond was dat de speelhoek voor kinderen met de wajangpoppen bij de chinese etage te vinden was…. toch gek!
De museumwinkel was een feest! Maar ja, moet het op financieel gebied even rustig aan doen dus de DVD “VAN DE KOLONIE NIETS DAN GOEDS” (E 24,95) die ponificaal stond te pronken op de toonbank en het boekje “Het Indie Boek” (E1 4,95) dat mijn hand bijna mee trok naar de verkoper om af te rekenen moest ik toch laten liggen. Mijn ratio was mij de baas…. maar blijven beiden wel op mijn verlanglijstje staan 
VAN DE KOLONIE NIETS DAN GOEDS
Nederlands-Indixeb in beeld 1912-1942
xc2xa0 De grotendeels in opdracmissiewerk en fabrieks- en plantagearbeid.
Het Filmmuseum herbergt een bijzondere filmverzameling x91Nederlands-Indixebx92, afkomstig uit de collectie van het Tropenmuseum. Het merendeel van de opnamen (achthonderd titels) stamt uit de periode 1912 x96 1942. In dat laatste jaar maakte het Japanse leger een (voorlopig) einde aan ruim drie eeuwen koloniale bemoeienis met het Indische eilandenrijk.
In het programma VAN DE KOLONIE NIETS DAN GOEDS zijn zox92n tweehonderd titels uit de Nederlands-Indixeb-collectie te zien. Het is de eerste keer dat het Filmmuseum een dergelijke omvangrijke selectie presenteert.
De collectie bevat voornamelijk documentair beeldmateriaal (o.m. home movies). De (geconserveerde) filmpjes vallen grotendeels in de categorie x91goed nieuws van het thuisfrontx92. Ze geven een monter beeld van het privxe9-leven van de in de kolonie levende Nederlander en diens bemoeienis met het openbare leven. De opnamen tonen een bedrijvige wereld, waarin men druk doende is de westerse beschaving te introduceren. Te zien zijn documentaire beelden van de aanleg van bruggen, wegen en spoorwegen, het vervaardigde producties zijn te classificeren als voorlichtingsfilms. Ze werden op scholen en in musea vertoond, veelal vergezeld van lezingen. De films schotelden de kijker een optimistisch beeld voor van een zich in snel tempo moderniserende kolonie. De regisseurs van de x91Indische filmsx92 negeerden daarbij gevoelige onderwerpen als het Indonesisch nationalisme, de economische crisis van 1929 en de invloed van de (gevangen gezette) politieke leiders Soekarno, Hatta en Sjahrir.
Voor meer informatie:
Bron: www.blimbing.nl/film.htm
Het Indie boek
De oorsprong van Het Indixeb boek ligt in meer dan 150.000 foto’s over Nederlands-Indixeb. Het begon allemaal in 1872 toen de directeur van het Koloniaal Museum in Haarlem, de voorloper van het huidige Tropenmuseum, een oproep deed aan particulieren en bedrijven in de kolonixebn om van geslaagde foto’s een afdruk te sturen naar Haarlem. Op die manier konden mensen in Nederland een beeld krijgen van het leven en werken in deze overzeese gebiedsdelen.
Het Tropenmuseum is altijd blijven verzamelen. De fotocollectie van Nederlands-Indixeb omvat alle aspecten van het koloniale leven daar: van familiefoto’s tot staatsiefoto’s, van aanleg van spoorwegen tot plantages, van onderwijs tot bijzondere rituelen, van natuur tot bestuur. In zuurvrije dozen en in een geklimatiseerde ruimte liggen ze opgeborgen, al die foto’s over Nederlands-Indixeb. In luxe albums en in ‘huis-tuin-en-keuken’ albums, of als glasnegatief. 
In Het Indixeb boek staan 500 verrassende, vaak nooit eerder gepubliceerde foto’s voorzien van een beknopte toelichting – van natuur tot bestuur, van plantages tot bijzondere rituelen, van steden tot transport, van familiefoto’s tot staatsiefoto’s.
Het Indixeb boek ademt de sfeer van het koloniale leven en geeft een schitterend beeld van het voormalig Nederlands-Indixeb.
Opa Bollegraf
Het Verzetsmuseum over Nederlands-Indixeb doen we binnenkort een keer….
Het Verzetsmuseum Amsterdam presenteert een vaste opstelling over Nederlands-Indixeb. Hier wordt het verhaal verteld van de Japanse bezetting en het verzet in Nederlands-Indixeb aan de hand van verhalen van mensen uit de verschillende bevolkingsgroepen: blanke Nederlanders, Indische Nederlanders, Indonesixebrs en Chinezen. De anekdotes worden getoond in decors die de sfeer van de situatie in beeld brengen. Ook zijn er bijzondere authentieke voorwerpen te zien, die het museum speciaal voor deze nieuwe afdeling heeft verworven.
Anders dan in bezet Nederland werd in Indixeb een heel groot deel van de Nederlandse en Nederlands-Indische burgerbevolking in kampen gexefnterneerd. Ook buiten de kampen leed de bevolking door een snelle verpaupering en hongersnood. Te zien is hoe de verhoudingen radicaal veranderden. De blanke machthebbers, die gewend waren in weelde te leven en die dachten dat hun positie onaantastbaar was, verloren in korte tijd nagenoeg alles. De Indonesische bevolking waande zich eerst bevrijd, maar leed uiteindelijk ook onder de Japanse terreur. Na de oorlog volgde geen bevrijding door de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd. In 1949 gebeurde wat in 1942 nog onmogelijk had geleken: Nederland moest na twee politionele acties – onder internationale druk – de onafhankelijkheid van Indonesixeb erkennen. Vele Indische Nederlanders kwamen na hun vreselijke ervaringen in een koud moederland dat zij niet kenden, en waar weinig belangstelling was voor hun ervaringen.
Al jaren stellen de Nederlanders die afkomstig zijn uit Nederlands-Indixeb dat hun verhaal over de oorlog nauwelijks aan bod komt in de musea over de Tweede Wereldoorlog. Ook is er in de samenleving een toenemende behoefte aan een kritische beschouwing van het Nederlandse koloniale verleden. De nieuwe opstelling kan in deze behoeftes voorzien xe9n informeert jonge generaties op een boeiende manier over deze ingrijpende episode uit de Nederlandse geschiedenis.
Bron: Het Verzetsmuseum, Amsterdam
